W dniu wczorajczym Komisja Nadzoru Finansowego wydała obszerny dokument nakładający na banki pewne ograniczenia w udzielaniu kredytów. Tak zwana Rekomendacja T jest spisem 25 zaleceń które narzucaja bankom podlegającym nadzorowi Komisji zmiane postepowania w zakresie udzielania niektorych kredytów. Jest to pokłosie ostatnich wzrostu ilości niespłacanych kredytów, których wartość w samym styczniu 2010 wzrosła o prawie 1,1 miliarda złotych. W myśł nowych zaleceń KNF klient nie będzie mógł otrzymać kredytu, jeżeli sumatyczna wysokość rat kredytowych będzie przekraczać 50% dochodów netto rodziny. Rekomendacja T zaleca także rezygnacje z udzielania pożyczek na dowód (bez zaświadczeń o dochodach oraz innych ewentualnych informacji o zabezpieczeniach kredytu).
; width: 1px; height: 1px; overflow-x: hidden; overflow-y: hidden;" id="_mcePaste">
Jednym z nowych obowiązków banków jest każdorazowe sprawdzanie pod względem finansowym klientów starających sie o kredyt, przy czym bank powinien korzystać zarówno z własnych jak i zewnętrznych bad danych o kredytobiorcach. Komisji Nadzoru Finansowego chodzi przede wszystkim o ograniczenie wysokiego ryzyka kredytowego w przypadku osób niespełniających podstawowych wymagań. ma to byc forma ochrony samych banków przez trudnymi kredytami, ale także - pośrednio - sposób na zagwarantowanie bezpieczeństwa finansowego klientów rzetelnie spłacających zaciągnięty dług. Oni bowiem w pierwszej kolejności ponoszą koszty niesolidności osób niespłacających kredytów.
Wieksze obowiązki banków w zakresie zarządzania ryzykiem kredytowym
W szczególności każdy bank będący pod kontrolą Komisji Nadzoru Finansowego powinien posiadać wewnętrzne limity ograniczające ryzyko kredytowe odnoszące się do całego portfela kredytowego, oraz osobno do poszczególnych rodzajów kredytów. Limity te powinny uwzględniać zróżnicowanie kredytów oraz zabezpieczeń.
Restrykcyjniej liczona zdolność kredytowa
KNF rekomenduje także aby banki przyjmowały obiektywnie bezpieczny poziom obciążenia
dochodów klientów detalicznych spłatą zobowiązań kredytowych i finansowych, uwzględniając wpływ warunków zewnętrznych (przede wszystkim warunków makroekonomicznych) na zdolność kredytową osób starających się o kredyt lub pożyczkę. Ponadto przez cały okres obowiązywania umowy kredytowej bank powinien monitorować wiarygodność kredytową osób zobowiązanych do spłaty kredytu. W dalszej kolejności KNF stwierdza, że bank powinien posiadać w formie pisemnej odpowiednie procedury wewnętrzne pozwalające na podjęcie szybkich środków zaradczych w przypadku zajścia nieprzewidzianych zdarzeń
skutkujących spadkiem wartości zabezpieczenia kredytu (poziomu zabezpieczenia).
Według stanowiska KNF maksymalny stosunek wydatków związanych z obsługą zobowiązań kredytowych do średnich dochodów netto osiąganych przez osoby zobowiązane do spłaty zadłużenia nie powinien być wyższy niż 50% dla klientów detalicznych o dochodach netto nie przekraczających poziomu średniego wynagrodzenia w gospodarce, w żadnym jednak przypadku nie powinien być wyższy niż 65%.
Bank powinien także uwzględniać w analizie zdolności kredytowej dochody netto klienta charakteryzujące się stabilnością w okresie spłaty kredytu, w szczególności z tytułu:
a) wynagrodzenia za pracę,
b) emerytury i renty, innych stabilnych świadczeń społecznych,
c) prowadzonej działalności gospodarczej (praca na własny rachunek oraz prowadzenie gospodarstwa indywidualnego w rolnictwie) i działalności wykonywanej osobiście,
d) posiadanego majątku trwałego (czynsze uzyskiwane z wynajmu lokali, dzierżawy posiadanych gruntów itp.),
e) dochodów kapitałowych (np. odsetki, przychody z operacji finansowych, dywidendy).
W przypadku osiągania dochodów czasowych ustalenie okresu kredytowania powinno uwzględniać indywidualną ocenę historycznej stabilności zatrudnienia danego klienta.
W przypadku dochodów uzyskiwanych nieregularnie, bank przyjmując je za źródło spłaty powinien wykazać prawdopodobieństwo ich uzyskiwania w przyszłości na
podstawie analizy historycznej uzyskiwanych przez klienta detalicznego dochodów z tego samego tytułu
W dniu wczorajczym Komisja Nadzoru Finansowego wydała obszerny dokument nakładający na banki pewne ograniczenia w udzielaniu kredytów. Tak zwana Rekomendacja T jest spisem 25 zaleceń które narzucaja bankom podlegającym nadzorowi Komisji zmiane postepowania w zakresie udzielania niektorych kredytów. Jest to pokłosie ostatnich wzrostu ilości niespłacanych kredytów, których wartość w samym styczniu 2010 wzrosła o prawie 1,1 miliarda złotych. W myśł nowych zaleceń KNF klient nie będzie mógł otrzymać kredytu, jeżeli sumatyczna wysokość rat kredytowych będzie przekraczać 50% dochodów netto rodziny. Rekomendacja T zaleca także rezygnację z udzielania przez banki pożyczek na dowód (bez zaświadczeń o dochodach oraz innych ewentualnych informacji o zabezpieczeniach kredytu).
Jednym z nowych obowiązków banków będzie każdorazowe sprawdzanie pod względem finansowym klientów starających sie o kredyt, przy czym bank powinien korzystać zarówno z własnych jak i zewnętrznych baz danych o kredytobiorcach. Komisji Nadzoru Finansowego chodzi przede wszystkim o ograniczenie wysokiego ryzyka kredytowego w przypadku osób niespełniających podstawowych wymagań. ma to byc forma ochrony samych banków przez trudnymi kredytami, ale także - pośrednio - sposób na zagwarantowanie bezpieczeństwa finansowego klientów rzetelnie spłacających zaciągnięty dług. Oni bowiem w pierwszej kolejności ponoszą koszty niesolidności osób niespłacających kredytów.
Większe obowiązki banków w zakresie zarządzania ryzykiem kredytowym.
W szczególności każdy bank będący pod kontrolą Komisji Nadzoru Finansowego powinien posiadać wewnętrzne limity ograniczające ryzyko kredytowe odnoszące się do całego portfela kredytowego, oraz osobno do poszczególnych rodzajów kredytów. Limity te powinny uwzględniać zróżnicowanie kredytów oraz zabezpieczeń.
Restrykcyjniej liczona zdolność kredytowa
KNF rekomenduje także aby banki przyjmowały obiektywnie bezpieczny poziom obciążeniadochodów klientów detalicznych spłatą zobowiązań kredytowych i finansowych, uwzględniając wpływ warunków zewnętrznych (przede wszystkim warunków makroekonomicznych) na zdolność kredytową osób starających się o kredyt lub pożyczkę. Ponadto przez cały okres obowiązywania umowy kredytowej bank powinien monitorować wiarygodność kredytową osób zobowiązanych do spłaty kredytu. W dalszej kolejności KNF stwierdza, że bank powinien posiadać w formie pisemnej odpowiednie procedury wewnętrzne pozwalające na podjęcie szybkich środków zaradczych w przypadku zajścia nieprzewidzianych zdarzeńskutkujących spadkiem wartości zabezpieczenia kredytu (poziomu zabezpieczenia).
Według stanowiska KNF maksymalny stosunek wydatków związanych z obsługą zobowiązań kredytowych do średnich dochodów netto osiąganych przez osoby zobowiązane do spłaty zadłużenia nie powinien być wyższy niż 50% dla klientów detalicznych o dochodach netto nie przekraczających poziomu średniego wynagrodzenia w gospodarce, w żadnym jednak przypadku nie powinien być wyższy niż 65%.
Bank powinien także uwzględniać w analizie zdolności kredytowej dochody netto klienta charakteryzujące się stabilnością w okresie spłaty kredytu, w szczególności z tytułu:
a) wynagrodzenia za pracę,
b) emerytury i renty, innych stabilnych świadczeń społecznych,
c) prowadzonej działalności gospodarczej (praca na własny rachunek oraz prowadzenie gospodarstwa indywidualnego w rolnictwie) i działalności wykonywanej osobiście,
d) posiadanego majątku trwałego (czynsze uzyskiwane z wynajmu lokali, dzierżawy posiadanych gruntów itp.),
e) dochodów kapitałowych (np. odsetki, przychody z operacji finansowych, dywidendy).
W przypadku osiągania dochodów czasowych ustalenie okresu kredytowania powinno uwzględniać indywidualną ocenę historycznej stabilności zatrudnienia danego klienta. W przypadku dochodów uzyskiwanych nieregularnie, bank przyjmując je za źródło spłaty powinien wykazać prawdopodobieństwo ich uzyskiwania w przyszłości napodstawie analizy historycznej uzyskiwanych przez klienta detalicznego dochodów z tego samego tytułu
